வீட்டினை குளிர் படுத்தும் சாதனங்களை புழங்க நீ

பனி மலைகளை வெட்பத்தால் சிதைத்து வந்தாய்

உன் குலம் மகிழ்வுடன் என்றும் விளங்க நீ

உயிர் இனங்கள் அனைதிற்க்கும் இன்னல் தந்தாய்

தனித்த பொது அறிவை பெற்றிருந்தாலும் நீ

மதியினை இழந்த மூடனாய் வையத்தில் நின்றாய்

தாயாய் உனை ஈன்றெடுத்தது தரணியானாலும் நீ

அவள்பெற்ற உன் உடன்பிறப்பாம் விலங்கினத்தை கொன்றாய்

கடலுக்கு காலை உணவாக கழிவினை தந்த உனக்கு

கடல் தந்த பரிசை மறந்து விடாதே

உயர்தினை செழித்தல் போதும் மற்றவை வாழ்வது எதற்கு

என்ற கொள்கையை சமூகத்தில் விதைத்து விடாதே

நிலம் நீர் ஆகாயம் காற்று

இவற்றை அடக்கி ஆள நீ கடவுள் கிடையாது

ஆணவத்தையும் அதிகாரத்தையும் மாற்று

சுயநலத்தால் இன்பம் விளையாது

குரங்காய் நீ இருந்தாய் நேற்று

உனக்கு உயிரின் அர்த்தம் புரியாது

இயற்க்கை வளமே அமுத ஊற்று

அதை பருகினால் இன்பம் தொலையாது

மனிதருக்குள் விளயும் ஏற்றத்தாழ்வை அகற்ற குரல் தந்தாயே

மற்ற உயிர்களுக்கும் பங்கு கொடு

அறிவியல் வளர்வதற்க்கு அயராது உழைத்து வந்தாயே

இந்த பூமியையும் வாழ விடு